ศักยภาพการพัฒนาการให้สี ความเป็นไปได้ในการเพิ่มขึ้นของสารสีแดง
และความสามารถในการเกิดปฏิกิริยาของเอนไซม์ในแอปเปิลที่เพาะปลูกเพื่อการพาณิชย์และรุ่นลูก (F1)
การควบคุมการผสมพันธุ์ของการปลูกแอปเปิลเพื่อการพาณิชย์ได้มีขึ้นในปี
1973-1979
และได้มีการพัฒนาการใช้สีในผลไม้ในรุ่น F1
ในช่วงปี 1989-1992 ส่วนการวิเคราะห์ทางด้านเคมีของรุ่น F1
มีขึ้นในปี 1993 การผสมข้ามสายพันธุ์ของผลไม้สีแดงทำให้เกิดรุ่นลูกที่มีสีน้อยกว่า
ในขณะเดียวกันการผสมพันธุ์ของรุ่นที่ไม่มีสีแดงมีความถี่ของการเกิดผลสีแดงในรุ่น F1สูง
ความเป็นไปได้ในการเพิ่มขึ้นของสีม่วงแดงในการปลูกเพื่อการพาณิชย์และรุ่นลูก F1
ของพืชชนิดนี้ มีความคล้ายคลึงกับ UDPกาแลกโตส
นั่นคือ ความสามารถในการเกิดปฏิกิริยา flavonoid-3-o-glycosyltransferase
(UFGalt) แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับปฏิกิริยา phenylalanine
ammonia-lyase (PAL) และ chalcone synthase (CS) เมื่อผลผลิตล่าช้าออกไปและมีความเข้มของแสงที่เพิ่มมากขึ้น
ทำให้รุ่นสีเขียว (‘Indo’ and ‘White Winter Pearmain’) และรุ่นสีเหลือง
(‘Golden Delicious’ and Guoshuai’) มีสีม่วงแดงมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ซึ่งเป็นผลทำให้ผลไม้เป็นสีแดงอันเนื่องด้วยปฏิกิริยา UFGalt บนพื้นผิวของผลไม้ ส่วนในพืชรุ่น F1 ที่มีแถบสี
พบว่ามีบริเวณที่เป็นสีม่วงแดงอันเนื่องมาจากปฏิกิริยา UFGalt ที่มากกว่าบริเวณข้างเคียงในผลไม้ลูกเดียวกัน ทั้งหมดนี้
การเพิ่มขึ้นของการเกิดสีม่วงแดงและปฏิกิริยา UFGalt นั้น
มีความใกล้เคียงกันระหว่างรุ่นพ่อแม่และรุ่นลูกมาก
(r2=0.87,p=0.0001) อย่างไรก็ตาม โดยเปรียบเทียบแล้ว
การเกิดปฏิกิริยาที่สูงนั้นได้รับการตรวจสอบใน
ผิวของผลที่ไม่มีสีแดงและในผิวของผลไม้ที่ไม่มีพัฒนาการของสีแดงเช่นเดียวกัน
จากผลวิจัยที่ได้ชี้ให้เห็น
ว่าปฏิกิริยา
UFGalt
เป็นเอนไซม์หลักอย่างหนึ่งในการควบคุมการเกิดการสังเคราะห์สีม่วงแดงในช่วงการ
เจริญเติบโตของผล
ในขณะที่ปฏิกิริยา PAL และ CS นั้นไม่ได้เป็นตัวควบคุมแต่อย่างใด
